Louis-Ferdinand Céline (schrijversnaam van L.F. Destouches,
1894-1961) debuteerde in 1932 met de roman die nog altijd zijn
beroemdste is: Reis naar het einde van de nacht. Het verhaal
over hoofdpersoon Bardamu was voor een belangrijk deel gebaseerd op
eigen ervaringen: in de Eerste Wereldoorlog, in het koloniale Afrika en
bij zijn werk als arts. In 1936 verscheen Céline’s andere grote roman
Dood op krediet. Zijn verdere werken werden veel minder bekend,
en in toenemende mate gekleurd door een destructief nihilisme en een
mateloze woede. De publicatie van pamfletten met antisemitische
strekking noopten Céline in 1944 te vluchten naar Duitsland en later
naar Denemarken. In 1951 keerde hij terug naar Frankrijk, nam zijn werk
als arts weer op en wijdde zich verder aan zijn schrijverschap. Zijn
werk had grote invloed op latere auteurs als Camus, Sartre en De
Beauvoir en, in Nederland, op Hermans en Reve.